شوخی با تاریخ

شاید مهم ترین وجه غالب مفاد منشور حقوق بشر کوروش را بتوان در دو مورد خلاصه کرد: اول مدارا با دگر اندیشان سیاسی و دوم رواداری با دگرباشان مذهبی وعقیدتی ؛ با این حال، موارد مندرج در این استوانه باستانی و نمایش تبلیغاتی که در روزهای اخیر در این باره به روی پرده رفت، با شرایط حاکم بر کشور کمتر سنخیتی دارد و نمی توان با هیچ چسب و سریشی آنها را با یکدیگر جفت و جور کرد. هرچند که با اجرای این شوی تبلیغاتی پرآب و رنگ و آن منظره غیر قابل تصور انداختن چفیه عربی برگردن شاه شاهان پارسی، تمام آن مباحثی که پیرامون مکتب ایرانی به راه انداختند و تا مدت ها به مسئله اصلی مملکت تبدیل شده بود، به طور کامل رنگ باخت و اندک زودباورانی که چنان سخنانی را مایه امیدواری وطن پرستان و دلیلی منطقی بر کمرنگ شدن تعصبات خشن ملی ستیزانه برخی حاکمان می دانستند و از آن استقبال می کردند، به بن مایه این جنگ های زرگری پی بردند! 

پ.ن: فروتنی  دولتمردان ما را ببینید: من به دارایی های ملت ایران اضافه شده ام !

وب نگار در جمع فیس بوکی ها!

صفحه شخصی من در فیس بوک


پ.ن : با وجود اینکه شمار نیروهای ارزشی در جامعه مجازی فیس بوک هرروز بیشتر می شه ولی این پایگاه دوستیابی و اشتراک اطلاعات هنوز از نظر بعضی ها حکم میوه ممنوعه رو داره به همین دلیل راهیابی به صفحاتش تنها با لطایف الحیل میسره. متوجه هستین که؟!

بزرگی...

چندوقت پیش یه فیلم کمدی غیروطنی دیدم؛ تو یکی از صحنه های فیلم یکی از شخصیت ها خطاب به دیگری از قول معلمشون گفت: بعضی آدما بزرگ به دنیا میان، بعضی ها تو زندگی شون به بزرگی میرسن، بعضی ها هم به تدریج بزرگی از وجودشون میریزه ...

روز جهانی وبلاگ

دیروز از طریق وب یکی از دوستان مجازی متوجه شدم که امروز - نهم شهریور برابر با سی و یکم آگوست - به عبارتی روز جهانی وبلاگ است؛ روزی که وبلاگ نویسان جهان از پنج سال پیش بر گرامیداشت آن توافق کرده اند و برنامه هایی را برای اجرا در این ایام در نظر می گیرند...

به اعتقاد من امروز اهالی وبلاگستان فارسی توانسته اند با وجود تمام محدودیت های پیدا و پنهان به بیان عقاید، گسترش آگاهی ها و ترویج علاقمندی های خود در دنیای مجازی بپردازند و حتی دامنه آثار و نتایج فعالیت های آنان به خارج از جهان وب گسترش یافته است. اگرچه وب نویسی درحقیقت پدیده ای کم سن و سال محسوب می شود، ولی در همین عمر کوتاه یک دهه ای خود توانسته است تاثیرات شگرفی بر دهکده جهانی بگذارد و بسیاری را شیفته خود کند؛ امروز بیش از هرزمان دیگری وسوسه نوشتن در فضایی که در آن بتوان به سادگی بازخورد نوشته های خود از سوی دیگران را دریافت و علاوه بر تعامل با خوانندگان و مخاطبان به اشتراک گذاری مطالب پرداخت، حتی بسیاری از سیاستمداران و شخصیت های مشهور را به این وادی می کشاند. ای کاش در کشور ما هم فارغ از دسته بندی های رایج سیاسی به این رسانه جدید با نگاهی تخصصی و رویکردی نوگرایانه نگریسته شود تا کمتر شاهد رویگردانی از این دستاورد فناورانه دنیای مدرن باشیم و بازنشر افکار که نتیجه محتوم و غایت نهایی آن تکامل اندیشه های بشری است، تسهیل گردد. 

پ.ن 1 :     در همین رابطه: آن روزگاران...

پ.ن 2 : نهم شهریور روز ملی حفاظت از یوزپلنگ  نیز هست. اینجا کلیک کنید.

فریاد دادخواهی طبیعت !

وقتی ارزیابی نهادهای معتبر بین المللی نشانگر سقوط ایران در رده بندی شاخص ها و عملکرد زیست محیطی است و کشورمان در رتبه 78 جدول تدوین شده قرار گرفته است، باید هم بزرگترین دریاچه آب شور دنیا اینچنین خون بگرید تا بلکه هشداری باشد بر نابخردی های نسل کنونی و غفلت مسئولانی که از توسعه پایدار تنها نامی شنیده اند و بس! اگرچه ایرانیان به اذعان پژوهشگران غربی کهن ترین تمدن باستانی جهان را پی ریزی کرده اند و مردان و زنان این دیار تا همیشه تاریخ نام این سرزمین مقدس را پرآوازه ساخته اند اما آیا ما نسل کنونی برای نیاکان خود فرزندانی خلف بوده ایم؟

پ.ن : این هم یک خبر دلگرم کننده برای دوستداران طبیعت و حیات وحش خراسان شمالی!

در ممنوعیت "ربنا" ...

امسال و پس از نزدیک به سه دهه، روزه داران ایرانی که عادت دارند سفره افطارشان را مقابل تلویزیون پهن کنند، از شنیدن دعای معروف "ربنا" با صدای دلنشین محمدرضا شجریان محروم شده اند. هرچند که سال گذشته نیز به دنبال رویدادهای پس از انتخابات جنجال برانگیز ریاست جمهوری و واکنش شجریان به این رخدادها که به صورت مصاحبه با تلویزیون فارسی بی بی سی و سپس خواندن ترانه هایی با مضامین ناخوشایند برای حکومت همراه شد، پخش این دعا و زمزمه عرفانی از شبکه های مختلف رادیو و تلویزیون جمهوری اسلامی بسیار کمرنگ بود ولی گویا امسال سیاست سخت گیرانه تری در قبال این موضوع اتخاذ شده است. هرچند که مدیران این سازمان عریض و طویل برای حفظ ظاهر هم که شده منکر صدور هرگونه دستوری برای منع پخش این اثر ارزشمند از شبکه های تحت مدیریت خود هستند ولی شواهد امر به خوبی گویای اراده ای است که بر این موضوع تعلق گرفته است. با تمام این اوصاف، شجریان طی این سال ها همواره نشان داده که هنرمندی مردمی و البته منتقد وضع موجود به ویژه شرایط اجتماعی و رویکردهای هنرستیزانه کنونی است و از افشای این موضوع هم ابایی ندارد؛ و اینچنین خصوصیاتی است که جاودانی یک هنرمند در دل های مردمانی هنردوست را موجب می شود.

این هم لینک دانلود ربنا با صدای استاد شجریان : (+)

بدون شرح!

رئیس دولت دهم خطاب به سران کشورهای غربی :  اون ممه رو لولو برد؛ آب رو بریز همونجا که داره می سوزه (!!)

غلامحسین الهام : ادبیات احمدی نژاد ویژه است و به آن غبطه می خورم .

رئیس قوه قضائیه: توقع ما از رئیس جمهور این است که ادبیاتش متین و فاخر و با تعابیر جاافتاده باشد...

جوانفکر مشاور محمود احمدی نژاد: ادبیات رئیس جمهور ایران نظام سلطه را به شدت آزار داده است... مردم حق شناس ایران بارها در اجتماعات عظیم خود این ادبیات را مورد تمجید و تحسین قرار داده اند.

سخنگوی فراکسیون اقلیت مجلس: رئیس جمهور به دلیل کاربرد ادبیات خارج از ادب در همایش ایرانیان مقیم خارج از کشور از ملت ایران عذرخواهی کند.

تا روزنه ای هست...!

قبول دارم آقا! من تسلیمم! قبول دارم که زیادی تنبل شدم در به روز کردن این تریبون مجازی که می رود به جمع آثار باستانی دنیای وب بپیوندد... حالا که فکرش را می کنم، می بینم که در این مدت چه رخدادهایی داشتیم که می شد درمورد آنها اینجا نوشت. مثلا می شد از خاموشی ابدی استاد آواز ایران و خواننده نواهای جاودانه نازنین مریم و ای ایران ایران و سفر برای وطن نوشت؛ می شد از اعتماد به نفس کاذب و توخالی بعضی ها نوشت که فکر میکنند دروغ هرچه بزرگتر، باورپذیرتر آن هم در حالیکه پارازیت های شدید همه را خفه کرده و شهرهای ما را به ماکروویوهای بزرگ و پرخطری تبدیل کرده است؛ می شد ازیکصدوچهارمین سالگرد قیام آزادیخواهانه و عدالت طلبانه ملت ایران با هدف محدود و مشروط کردن قدرت و مهارزدن برآن نوشت ؛ حتی می شد از پیشگویی یا حتی اشتیاق وصف ناشدنی حلقه ای از حاکمیت برای درگیری نظامی هرچند کوچک با ایالات متحده یا اسرائیل و زمینه چینی نزد افکار عمومی برای این موضوع و طرح مسایلی درباره نزدیک بودن نبرد آخرالزمان نوشت ؛ ولی خب باور کنید اوضاع همیشه همان طوری که انسان تمایل دارد، پیش نمی رود! فی المثل می بینی صفحه اصلی بلاگر، خط در میان فیل تر می شود و لاجرم دسترسی به اکانتت غیر ممکن! یا با فلان شخص غیرمتشخص یا با "ناسازگاری روزگار" مشکل پیدا می کنی و حال و حوصله وبگردی از تو سلب می شود! یا حتی ممکن است به خاطر آلودگی با ویروس "اپشتین بار"  به سندروم خستگی مزمن دچار شده باشی و روزها و حتی هفته ها بی آنکه دلیل خاصی برای تغییر رفتارت بیابی، تمام بعدازظهرها را کنج اتاق کز کنی و حتی حوصله اینکه کنترل تلویزیون را به دست بگیری، نداشته باشی چه رسد به نشستن پشت کامپیوتر و این جور برنامه ها! ولی خب چاره چیست؟ تا وقتی که روزنه هایی برای تنفس هست، باید ادامه داد؛ که بزرگان گفته اند برای نبرد با تاریکی باید چراغ افروخت -هرکس به سهم خود- اگرچه روز خبرنگار رسیده باشد و صدها بغض فروخفته در گلوی فعالان عرصه رسانه باشد و ادعای آزادی مطلق بعضی ها گوش فلک را کرکرده باشد...بگذریم!!

روياي شيريني به نام شهر الکترونيک

ميدان «15 خرداد» بجنورد، يا به قول نسل قديمي تر ساکنان اين شهر، «فلکه شهرباني» حالا ديگر براي شهروندان اين خطه به يک خاطره جمعي مشترک تبديل شده است. تخريب اين ميدان، بهايي بود که پرداخت آن براي روان سازي ترافيک شهري ضروري قلمداد شده است. از چندي پيش، تبديل ميدان ها به تقاطع و يک طرفه کردن خيابان هاي هسته مرکزي شهر با هدف بهبود اوضاع ترافيکي مرکز استان در دستور کار مديران شهري قرار گرفته است. تدبيري که در برخي موارد، آمد و شد خودروها را روان تر کرده است و در پاره اي موارد هم تنها ترافيک سنگين خيابان هاي اصلي را به کوچه هاي اطراف منتقل کرده است و اگر چه به اعتقاد مسئولان، شهروندان از طرح هاي به اجرا درآمده رضايت کامل دارند ولي شکي نيست که اثبات اين ادعا به نظرسنجي منابع مستقل نياز دارد.در هر حال، اجراي چنين طرح هاي ترافيکي، هر چند اجتناب ناپذير، بايد در پيوستگي با ساير اجزاي يک بسته جامع مديريتي باشد که در غير اين صورت، مديريت حمل و نقل و ترافيک شهري ناکارآمد خواهد بود. در چنين بسته سياستگذاري نيز به يقين، «دولت و شهر الکترونيک» جايگاه مهمي را به خود اختصاص مي دهد.امروزه مديريت نوين شهري از طريق الزام سازمان هاي مختلف به ارائه خدمات خود با بهره گيري از فناوري هاي نوين ارتباطي علاوه بر افزايش کارايي و رضايتمندي شهروندان، به کاهش هزينه ها به ويژه کاستن از سفرهاي غير ضروري و در نتيجه کاهش ترافيک و آلودگي هوا مي انجامد. بدين ترتيب، تحقق شهر الکترونيک ضرورتي ناگزير براي چيرگي جستن بر مشکلات ريز و درشت اجتماعات مدرن شهري محسوب مي شود.اين در حالي است که با وجود گذشت 8 سال از تدوين و ابلاغ طرح ايجاد دولت الکترونيک توسط سازمان برچيده شده مديريت و برنامه ريزي، سازمان هاي عريض و طويل دولتي هم چنان در اين عرصه در جا مي زنند و تحقق اهداف به نگارش درآمده در اسناد بالا دستي مرتبط، به آرزويي دور و دراز تبديل شده است. تأسف بارتر اين که بسياري از زيرساخت هاي ضروري براي گسترش خدمات دولت الکترونيک طي سال های گذشته، فراهم و هزاران کيلومتر فيبر نوري در اقصي نقاط کشور در دل زمين نهاده شده است اما سال ها ترديد مسئولان در مورد «تهديد» يا «فرصت» بودن اينترنت و نبود اراده جدي براي جبران عقب ماندگي ها، توسعه ظرفيت هاي ارتباطي به ويژه خطوط اينترنت پر سرعت را قرباني خويش کرده است. با تمام اين اوصاف، شايد بتوان با همين ظرفيت موجود و کمک گرفتن از بخش غير دولتي در راه تبديل شدن به شهري الکترونيک گام برداشت. شهري که شهروندان آن با فراگيري آموزش هاي لازم مي توانند از خدماتي هم چون بانکداري الکترونيک، سلامت الکترونيک، کسب و کار و تجارت الکترونيک و آموزش الکترونيک بهره مند شوند و سازمان هاي مختلف نيز با ارائه خدمات خود از طريق فضاي مجازي و کاستن از مراجعات حضوري مکرر و نهادهاي شهري هم با استفاده از سامانه هاي هوشمند مديريت ترافيک و بحران، لذت زندگي در شهري مدرن را براي شهروندان به ارمغان آورند. تنها اندکي همت و برنامه ريزي مي طلبد.

خراسان شمالي - پنج‌شنبه 1389/04/10 شماره انتشار 17588

فرش هاي قرمز را بگسترانيد!

خدا رحمت کند گل آقاي ملت ايران را؛ زنده ياد کيومرث صابري فومني با همکاري آبدارخانه گل آقايي اش هر هفته خبرها را با نکته سنجي هر چه تمام، موشکافي و آن را با چاشني طنز پر مايه اي منتشر مي کرد. هيچ وقت از خاطرم نمي رود در زمان يکي از کابينه هاي بعد از جنگ، جرايد خبر دادند که دولت احداث 400 هزار واحد مسکوني را تصويب کرد. اين خبر دستمايه طنز گل آقا قرار گرفت و اين هفته نامه نوشت: خب حالا چه کسي آن ها را بسازد؟!شايد بتوان تصميم دولت براي ايجاد يک ميليون و 200 هزار شغل در سال جاري را با اين مورد مقايسه کرد. مصوبه اي که بر اساس آن، بايد در خراسان شمالي 10هزار و 800 شغل ايجاد شود. البته نبايد از ياد برد که حتي اگر همه اين يک ميليون و اندي شغل در کشور ايجاد شود، تنها باعث «تثبيت» نرخ بيکاري کنوني و نه «کاهش» آن خواهد شد. آماري که حتي هم اکنون نيز نگران کننده است و بنا بر اعلام دولت در حد 12 درصد است. هر چند که بسياري از کارشناسان مستقل نيز هم چون شماري از نمايندگان مجلس، به اين آمارها به ديده ترديد مي نگرند. شايد خيلي هم بي راه نباشد در کشوري که عالي ترين مقام هاي اجرايي دولت، نرخ رشد اقتصادي را اندکي کمتر از 7 درصد اعلام مي کنند و به فاصله کوتاهي، معاون بانک مرکزي همان دولت آمار يادشده را حدود نيم درصد عنوان مي کند و مراکز آماري مستقل و معتبري هم وجود ندارد، نمودارهاي آماري هيچ گاه به طور کامل اقناع کننده نباشد.مطابق اين آمارها، خراسان شمالي پايين ترين رتبه ها را در نرخ بيکاري به خود اختصاص داده و در پاره اي زمان ها مثل بهار و تابستان سال گذشته نيز کمترين نرخ بيکاري کشور به طور رسمي به نام اين استان سند زده شد. هرچند که همان زمان، نمايندگان مردم استان در مجلس، صحت اين آمارها را زير سوال بردند و با اشاره به واقعيت هاي موجود و خيل کثير جويندگان کار، اصلاح اين آمار و ارقام را خواستار شدند تا اين استان از جدول دريافت کمک هاي اعتباري دولت محروم نشود. البته واضح است که براي ايجاد اين تعداد مشاغل پرشمار، به سرمايه گذاري فراواني نياز است. گويا دولتمردان با توجه به تجربه گران سنگ حاصل از طرح هايي مثل بنگاه هاي اقتصادي زودبازده و اعطاي گسترده ولي کم فايده وام هاي خود اشتغالي به اين نکته پي برده اند که تزريق نقدينگي يا به عبارت بهتر، پمپاژ پول بدون انديشيدن به پيامدهاي آن، دردي از اقتصاد رنجور مملکت دوا نمي کند و حالا با چند قفله کردن خزانه بانک مرکزي، براي اعطاي تسهيلات سخت گيري بيشتري به خرج مي دهند. بنابراين چاره اي نمانده است جز جذب سرمايه هاي داخلي و خارجي تا بلکه از اين طريق، محدوديت هاي بخش دولتي براي سرمايه گذاري در حوزه هاي مختلف اقتصادي به مانعي براي کاهش نرخ بيکاري تبديل نشود. با اين وجود، در خراسان شمالي کمتر تلاشي را در اين زمينه شاهد بوده ايم. حتي در سال هاي اخير که رکود اقتصادي، بسياري از کشورها را فراگرفته بود و فرار سرمايه ها از کشورهاي صنعتي را شاهد بوديم، هيچ گاه فرش قرمزي براي سرمايه گذاران خارجي يا حتي ايرانيان ساکن خارج کشور پهن نکرديم. بخش خصوصي داخلي نيز به دليل ضعف مفرط، کمبود منابع و در موارد بسياري به خاطر وجود رقباي قدرتمند شبه دولتي هيچ گاه به اندازه کافي رشد نکرده است که بتواند جور کاستي ها را در اين زمينه بکشد. امروز و در شرايطي که در دستيابي به بسياري از اهداف برنامه چهارم توسعه در بخش هاي مختلف اعم از صنعت، کشاورزي، خدمات و گردشگري ناکام بوده ايم، نياز به يک بازنگري اصولي در شيوه هاي عملکردي دستگاه هاي اجرايي به شدت احساس مي شود تا مديران ناکارآمدي که با وجود تصدي گري در سال هاي اوج درآمد نفتي کشور سعي دارند اين عقب ماندگي ها را به کمبود بودجه مرتبط سازند، مجبور به تغيير نگرش شوند. به راستي در سال هاي گذشته کدام همايش ويژه جذب سرمايه هاي داخلي يا خارجي در استان برگزار شده است؟ فرصت هاي سرمايه گذاري در اين خطه در کدام همايش يا نمايشگاه درون و برون مرزي ارائه شده است؟ چرا از واحدهاي صنعتي بزرگي که در سال هاي گذشته بعضي نمايندگان مجلس يا مقام هاي‌اجرايي از راه اندازي آن ها سخن گفته بودند، خبري نيست؟ از آن 27 طرح بزرگ در فهرست آمايش صنعتي که دولت براي راه اندازي آن ها اعطاي 9هزار ميليارد ريال تسهيلات را وعده داده بود، چه تعداد به ثمر رسيده يا دست کم مراحل اجرايي آن آغاز شده است؟ چرا طرح هايي هم چون گسترش خوشه ها يا تکميل حلقه هاي صنعتي ديگر آن گونه که بايد، پيگيري نمي شود؟ و اين که آيا باز هم قرار است در پايان سال، شمار مشاغل ايجاد شده را با ميزان اعطاي تسهيلات به بهره برداران بخش کشاورزي معيشتي و کم بازده استان يا طرح هاي مشاغل خانگي که در برابر توليدکننده خارجي دانش بنياد که بازارهاي کشور را قبضه کرده است، توان رقابت ندارد، ارزيابي کنيم و هم چنان، حاشيه نشيني موضوعي به نام افزايش بهره وري را نظاره گر باشيم؟ از همه اين ها گذشته، نبايد از ياد برد که حفظ اشتغال موجود، بر ايجاد فرصت هاي شغلي جديد ارجح است و بايد با به کاربستن تدابير لازم، پايداري بنگاه هاي اقتصادي کنوني را حفظ کرد تا شمار بيکاران افزايش نيابد. اين که دولت، کارگروه هاي ويژه بررسي بحران صنايع را تشکيل داده است، اذعان بر وجود مشکل در اين بخش و البته گامي به جلو محسوب مي شود ولي بايد براي کارآمدي بسته هاي حمايتي قانون هدفمند کردن يارانه ها، قانوني که اجراي آن با افزايش چند برابري بهاي انرژي همراه خواهد بود، چاره انديشي کرد. 

خراسان شمالي - دوشنبه 1389/03/17 شماره انتشار 17568